บทที่ 23 ตอนที่ 23

“อย่าขัดใจฉัน ลืมไปแล้วหรือไง เธอมีหน้าที่อะไร”

“หนู...” หล่อนร้องไห้ออกมาอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี กลัว และอับอายเขาเหลือเกิน

“ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่อ่อนไหวกับน้ำตาของผู้หญิงหรอกนะ ขึ้นไปนอนบนเตียง แล้วก็อ้าขาออก”

“พ่อเลี้ยง!”

“ทำได้ไหม ถ้าไม่ได้ ฉันจะได้จัดการเอง”

หล่อนยืนตัวสั่นเทา ความอับอายลามเลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ